Over mij

Mijn visie op kunsteducatie is geworteld in mijn eigen schooltijd en in het besef dat onderwijs nooit los staat van de mensen die het vormgeven. Al vroeg werd ik mij bewust van de invloed van landelijke onderwijsveranderingen op docenten en leerlingen. Voor de invoering van de tweede fase in 1998 zag ik van dichtbij hoe abstract beleid concreet doorwerkte in de klas: in werkdruk, in onzekerheid en in het verlies van ruimte voor eigenheid. Dit riep bij mij vragen op over wie bepaalt hoe we leren, en vooral: wat goed onderwijs eigenlijk is.

Wat mij gedurende mijn schoolloopbaan altijd het meest heeft geraakt, was niet de methode, maar de docent. De manier waarop een docent voor de klas staat, verbinding maakt en leerlingen inspireert om samen te denken, te maken en te groeien. Juist omdat ik zelf geen vanzelfsprekende ‘leerling’ was binnen het traditionele systeem, maar wel een sterk creatief vermogen had, heb ik ervaren hoe belangrijk het is dat onderwijs ruimte biedt aan verschillende manieren van leren en uitdrukken.
Kunst speelde daarin altijd een hoofdrol. Kunst was voor mij geen los vak, maar een manier om de wereld te begrijpen, mezelf te ontwikkelen en betekenis te geven aan wat ik leerde. Vanuit die ervaring geloof ik dat kunsteducatie leerlingen niet alleen vaardigheden bijbrengt, maar hen helpt om kritisch te denken, empathie te ontwikkelen en hun eigen stem te vinden.

Als kunstdocent zie ik het als mijn verantwoordelijkheid om een veilige en uitnodigende leeromgeving te creëren waarin leerlingen zich gezien voelen. Inlevingsvermogen vormt daarbij de basis van mijn pedagogisch handelen. Ik wil aansluiten bij de belevingswereld van leerlingen en hen begeleiden in het ontdekken van hun eigen creatieve kracht. Niet door van bovenaf op te leggen hoe kunst ‘moet’ zijn, maar door samen te onderzoeken, te experimenteren en te reflecteren.

Mijn onderwijspraktijk is gericht op het ontwikkelen van autonomie, nieuwsgierigheid en verbeeldingskracht. Ik geloof dat kunstonderwijs een tegenwicht kan bieden aan een eenzijdige focus op meetbaarheid en prestatie, en juist ruimte kan scheppen voor persoonlijke groei en collectief leren. Door kennis, ervaring en passie voor kunst door te geven aan volgende generaties, wil ik bijdragen aan een onderwijspraktijk die menselijk, betrokken en toekomstgericht is.